Hallo allemaal,

Vandaag zijn  we er achter gekomen dat deze site 'geblokkeerd' wordt in het UMC St Radboud. Monique kan hier dus geen nieuwe berichten plaatsen.

Vandaar dat Monqiue een nieuwe web-log heeft aangemaakt.

Het nieuwe adres is:

http://moniquevandinter.blogsnel.nl/

Excusus voor de overlast.

Groetjes, Erik.

Hallo allemaal,

Zoals de meeste wel weten is er bij mij wederom leukemie geconstateerd. Een web-log biedt de uitkomst om jullie op de hoogte te houden. Hierop zal ik de laatste ontwikkelingen schrijven en vind het fijn om jullie reacties te lezen. Deze hoeven niet alleen maar over mijn "rotziekte" te gaan. Berichten over de alledaagse dingen zijn ook leuk om te lezen en bieden mij wat afleiding. Dus graag nodig ik diegene die willen uit om via deze weg contact te houden. Neem het me niet kwalijk als ik niet op ieders bericht reageer, want uit ervaring weet ik dat ik strontziek zal worden en soms geen puf heb om te reageren.

Het gaat maandag dus allemaal beginnen. Om 09.45 uur word ik in het radboudhotel verwacht! Hier zal ik ongeveer 6 weken kunnen genieten van een ontbijdje op bed (als ik daar zin in heb) en ik hoop dat er knappe verplegers zijn die mij zo nu en dan even willen verplegen. Tja jullie zullen wel denken wat zegt ze nu toch. Ik ben van mening dat we ondanks deze zware/moeilijke tijd moeten proberen om de humor erin te houden. Het is al erg genoeg en woorden schieten bij iedereen tekort. Zelfs bij mij zelf. Ik kan alleen maar zeggen dat ik er voor de volle 100% voor ga, want ik heb nog zoveel moois om voor te leven. Zoveel schatten om me heen. Ik vind het dan ook heel moeilijk om naar het radboudhotel te gaan. Wat zal ik Erik, Wies en Pasan toch missen. Die gedachte alleen al is ondragelijk. Net nu we een heerlijk gezinnetje zijn overkomt ons dit. Die ziekte die overwin ik net als de vorige keer, maar het gemis van het thuisfront zal het zeer moeilijk maken. Gelukkig zijn er reddende engels om ons heen die zorgen voor mijn schatjes thuis. Met één reddende engel in het bijzonder. Ik zal haar naam maar niet noemen maar ze weet wel wie ik bedoel. Ik kan niet vaak genoeg dank je wel zeggen. Zonder deze hulp zouden we nergens zijn. Lieve mensen sommige zal ik spreken sommige zal ik nog wel zien. Ik weet dat het moeilijk is om te bellen of even op visite te komen, maar toch vinden wij het fijn om wat van de buitenwereld te horen. En ook al weet je niets te zeggen, er zijn en het over koetjes en kalfjes hebben biedt heel veel afleiding. Als alles ons te veel wordt dan horen jullie dat wel.

Liefs Monique.